tag:blogger.com,1999:blog-317428442011-04-21T14:33:24.675-07:00salahhttp://www.blogger.com/profile/09932961761970529595noreply@blogger.comBlogger31100tag:blogger.com,1999:blog-31742844.post-58843471790031382582007-08-19T18:25:00.000-07:002007-08-19T18:28:41.313-07:00<div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ffcc33;"><strong><br /><br />امشب از دولت می دفع ملالی کردیم </strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ffcc33;"><strong> این هم از عمر شبی بود که حالی کردیم </strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ffcc33;"><strong>ما کجا و شب میخانه خدایا چه عجب </strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ffcc33;"><strong> کز گرفتاری ایام مجالی کردیم </strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ffcc33;"><strong> تیر از غمزه ی ساقی، سپر از جام شراب </strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ffcc33;"><strong> با کماندار فلک جنگ و جدالی کردیم</strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ffcc33;"><strong>غم به رویین تنی جام می انداخت سپر </strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ffcc33;"><strong>غم مگو عربده با رستم زالی کردیم</strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ffcc33;"><strong>باری از تلخی ایام به شور و مستی </strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ffcc33;"><strong>شکوه با شاهد شیرین خط و خالی کردیم</strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ffcc33;"><strong>نیمی از رخ بنمود و خمی از ابرویی </strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ffcc33;"><strong> وسط ماه تماشای هلالی کردیم</strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ffcc33;"><strong>روزه ی هجر شکستیم و هلال ابرویی </strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ffcc33;"><strong> منظر افروز شب عید وصالی کردیم</strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ffcc33;"><strong>بر گل عارض از آن زلف طلایی فامش </strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ffcc33;"><strong> یاد پروانه ی زرین پر و بالی کردیم</strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ffcc33;"><strong>مکتب عشق بماناد و سیه حجره ی غم </strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ffcc33;"><strong>که در او بود اگر کسب کمالی کردیم</strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ffcc33;"><strong>چشم بودیم چو مه شب همه شب تا چون صبح</strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ffcc33;"><strong> سینه آئینه ی خورشید جمالی کردیم</strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ffcc33;"><strong>عشق اگر عمر نه پیوست به زلف ساقی </strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ffcc33;"><strong> غالب آن است که خوابی و خیالی کردیم</strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ffcc33;"><strong>شهریارا غزلم خوانده غزالی وحشی </strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ffcc33;"><strong> بد نشد با غزلی صید غزالی کردیم<br /> <br /><br /><br /><br /> </strong></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31742844-5884347179003138258?l=salahshms.blogspot.com' alt='' /></div>salahhttp://www.blogger.com/profile/09932961761970529595noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31742844.post-111461959295256942007-08-19T18:18:00.000-07:002007-08-19T18:25:03.252-07:00<div align="right"><span style="font-size:130%;">کودک همسایه می خندد<br />خانه همسایه را باغی است مالامال رنگ و بوی<br />چهره ها رنگ گل و خوشخوی<br />مردمانش صبح با آواز مرغان و شمیم نسترنها روی می شویند<br />خانه همسایه را آوازها شاد است<br />در میان خویش از پاکی و بهروزی سخن گویند<br />خانه همسایه آری سبز و آباد است<br /><br />با پدر از شادکامی های آن همسایه می گفتم<br />چشم پر اندوه او برقی زد و آرام<br />چون نیاکانش خمار و رام<br />سر به سویی کرد و با انگشت<br />خانه همسایه دیگر نشانم داد<br />با تانی گفت:<br />"هیج می بینی؟<br />کودکان خانه همسایه دیگر همه غمگین و محزونند<br />چهره ها زرد است و پژمرده<br />چشمها بی حالت و مرده<br />کورسویی از امید و زندگانی نیست<br />ردپایی از صفا و مهربانی نیست<br />اسکلتها بیرق فقرند<br />گوشتی بر استخوانی نیست<br />از فرا دستان خود بگذر<br />بر فرو دستان و بر بیچارگان بنگر<br />جز صدای شوم جغد نکبت و ادبار<br />جز خرابی و تل آوار<br />زآنطرف آیا نصیبی هست؟"<br /><br />از سخن ماند و خمار آلود لب بر بست<br />بعد لختی باز لب بگشود:<br />"هان پسر جان! شکر نعمت را به جا آور<br />شکرها بایست در افعال و در اندیشه داور!"<br /><br />صبح روز بعد و صبح روزهای بعد<br />باز می دیدم<br />گوشهای من به سوی خانه همسایه شاد است<br />باز می دیدم که با حسرت<br />چشمهایم با شگفتی رو به سوی خانه همسایه خندان و آزاد است<br />وآن همه اندرز پر حکمت که می فرمود!<br />یاوه و بیهوده و باد است!!! </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31742844-11146195929525694?l=salahshms.blogspot.com' alt='' /></div>salahhttp://www.blogger.com/profile/09932961761970529595noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31742844.post-1153992680903269382006-07-27T02:29:00.000-07:002006-07-27T02:31:20.910-07:00s<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31742844-115399268090326938?l=salahshms.blogspot.com' alt='' /></div>salahhttp://www.blogger.com/profile/09932961761970529595noreply@blogger.com0